Wyścig Francji z Holandią

Wczoraj do wyścigu stanęły dwa kraje, których gospodarki jeszcze do niedawna uważane były jako niemal niemożliwe do wytrącenia z równowagi. Pierwszym z nich jest Francja, drugim zaś Holandia. Co czeka oba państwa na mecie wyścigu? Mało chwalebna możliwość utracenia najwyższego ratingu na poziomie AAA. Inwestorzy już od dłuższego czasu przygotowują się na ten ruch w stosunku do Kraju Franków, a ewentualne zwycięstwo kandydata socjalistów, którego nazwisko brzmi nomen omen Hollande, może proces ten przyśpieszyć, gdyż jego program gospodarczy jest odbierany przez część rynku co najmniej z rezerwą. Niepokojące wieści nadeszły wczoraj z Holandii, gdzie tamtejszy rząd podał się do dymisji. Powodem zwrócenia się przez premiera Putte do królowej Beatrycze z prośbą o jego odwołanie była niemożność dogadania się z koalicjantem odnośnie reformy finansów publicznych. Złe wiadomości napływały wczoraj nie tylko z poletka pt. „polityka”, lecz również z pola stającego się niemal ugorem o nazwie „gospodarka europejska”. Prezentowane wczoraj indeksy PMI wyraźnie pokazały, iż niemiecki sektor przemysłowy skurczył się najszybciej od ponad trzech lat. Podobnie źle sytuacja wygląda w sektorze gospodarczym całej strefie euro, której PMI okazał się być także bardziej niż rozczarowujący.

Niejako w opozycji do wczorajszych kiepskich doniesień stał wczoraj minister Rostowski, który na konferencji prasowej przedstawił raczej różowy scenariusz dla naszej gospodarki. Pan Vincent potwierdził założenia swego resortu odnośnie tempa wzrostu krajowego PKB, które tożsame są z zapisami w ustawie budżetowej. Wedle Ministerstwa nasza gospodarka rosnąć ma w bieżącym roku w tempie 2,5%, w 2013r. 2,9%, 2014r. 3,2% i w 2015r. 3,8%. W roku 2016 stan rodzimych finansów publicznych ma być już w tak świetnej sytuacji, że powinniśmy widzieć ich nadwyżkę. Minister Rostwoski nie wykluczył jednak, że takie wydarzenie może mieć miejsce już wcześniej. Trzeba nadmienić, iż owe założenia są odbierana przez znaczną część inwestorów jako konserwatywne. Utrzymywanie wydatków pod zwiększoną kontrolą jest niezbędny, żeby móc obniżać podatki, do czego, według zapewnień pana głównego księgowego, rząd chce doprowadzić w nieco dłuższej perspektywie. Pan Rostowski mówił wczoraj także o kryteriach konwergencji, których spełnienie Polska obrała sobie za punkt honoru. Szkoda tylko, że owe kryteria musi spełniać nasz kraj, bo inaczej nie będą nas chcieli w strefie euro, a jej dawni członkowie mogą sobie swobodnie przesuwać granice, do jakich posunąć się mogą bez odczuwania żadnych negatywnych tego implikacji. Cóż, biednemu zawsze wiatr w oczy. Wczorajszą konferencją pan Vincent zrobił dobry grunt pod przetarg bonów skarbowych, które organizował MinFin. Na kupujących, którzy na 31-tygodniowe papiery gotowi byli wyłożyć 3,12 miliarda złotych czekały bony o wartości 1,33 miliarda złotych. Kolejny sukces za nami.

O czym szumią wykresy?

 

 Wczorajsze europejskie zamieszanie polityczno-gospodarcze odbiło się na notowania euro, którego wartość w stosunku do dolara zniżkowała. EUR/USD rozpoczął nowy tydzień na górnej granicy chmury Ichimoku. Pomimo zakusów na wyjście z niej w stronę północną i testowaniu 55-dniowej średniej kroczącej, rynek grał jednak na zniżkę kursu, który dotarł nawet do swojej 13-dniowej średniej kroczącej. Dziś EUR/USD nabiera nieco rumieńców i pozostaje w coraz węższym zakresie wahań pomiędzy 13-dniową średnią a górną granicą chmury. Póki co wartość euro rośnie, lecz raczej mało prawdopodobne jest, by EUR/USD mógł wybić się na dużo wyższe poziomy. Możliwy będzie atak górnej granicy chmury i 55-dniowej średniej kroczącej, który niekoniecznie musi zakończyć się sukcesem.

Poziomy wsparcia	1,3130 – 13-dniowa średnia krocząca 1,3055 – dolna granica chmury Ichimoku 1,3045 – 61,8% zniesienie Fibonacciego 1,3000 – psychologiczny poziom wsparcia/oporu 1,2850 – psychologiczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1D stablinie
Poziomy oporu	1,3195 – górna granica chmury Ichimoku 1,3205 – 55-dniowa średnia krocząca 1,3270 – spadkowa prosta łącząca ostatnie wierzchołki świeczek 1,3300 – ważny historyczny poziom wsparcia/oporu 1,3405 – zniesienie Fibonacciego	Trend 1W stablinie

 

EUR/USD – wykres dzienny

Źródło: Reuters

 

Wczorajszy spadek kursu EUR/USD odzwierciedliło się w spadku wartości złotego. EUR/PLN wystrzelił mocno w górę przebijając niepokonaną od lutego psychologiczną barierę 4,2000. Przejście przez ten poziom zwiastować mogło dalszą deprecjację naszej waluty, lecz dziś od rana złoty powoli zaczyna zyskiwać na wartości. EUR/PLN pozostaje jednak nieprzerwanie wewnątrz wzrostowego kanału, a każdy następny dzień spędzony w jego objęciach czyni jego granice coraz silniejszymi do pokonania. Wydaje się zatem, że złoty może w najbliższej przyszłości w dalszym ciągu tracić na wartości, by w pierwszej połowie maja zmierzyć się z górnych ograniczeniem chmury Ichimoku.

Poziomy wsparcia	4,2000 – historyczny poziom wsparcia/oporu 4,1835 – 13-dniowa średnia krocząca 4,1790 – dolna granica kanału wzrostowego 4,1580 – 55-dniowa średnia krocząca; 4,1550 – historyczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1D stabilnie
Poziomy oporu	4,2425 – górna granica kanału wzrostowego 4,2645 – zniesienie Fibonacciego 4,2775 – 200-dniowa średnia krocząca 4,2930 – górna granica chmury Ichimoku 4,3000 – historyczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1W raczej wzrost

EUR/PLN – wykres dzienny

 Żródło: Reuters

Dziś najważniejsze dane napłyną zza oceanu:

http://www.xtb.pl/strefa-analityczna/kalendarz-ekonomiczny