Chwiejne nastroje rynkowe

W piątek inwestorzy nieco odzyskali utracony wcześniej wigor. Powodem poprawy ich nastrojów był lepszy od oczekiwań indeks Ifo. Okazało się, że za naszą zachodnią granicę wiosna trwa w najlepsze, co potwierdzają tamtejsze nastroje. Na rynek pod koniec zeszłego tygodnia także pozytywnie wpływały wielkie nadzieje związane z MFW. W weekend miało miejsce cykliczne spotkanie prowadzone przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Najwięksi optymiści liczyli, że owej instytucji uda się pozbierać od państw członkowskich kwotę przekraczającą 500 miliardów dolarów, która przeznaczona miałaby być na pomoc krajom boleśnie odczuwającym skutki kryzysu. W sobotę szefowa MFW, Christine Lagarde, ogłosiła, iż w swoich skarbcach zachomikowała kwotę 430 miliardów dolarów. Nieźle, choć mogło być lepiej. Pomimo lekkiej zwyżki formy rynek cały czas nie mógł pozbyć się świdrujących go myśli na temat przyszłości strefy euro. Wyrazem tych niepokojów była zwyżka rentowności hiszpańskich obligacji, które ponownie przekroczyły psychologiczną barierę 6%. Przypomnijmy, że dzień wcześniej Hiszpanom udało się uplasować papiery dłużne po zdecydowanie wyższych cenach. Powodem rynkowego napięcia były także niedzielne wybory prezydenckie we Francji. Inwestorzy obawiali się, jak się okazuje słuszne, że powszechnie znany Sarko może przegrać z socjaldemokratą Fracois Hollande. Pierwszą turę wyborów wygrał kandydat socjalistów, a prognozy mówią, że Sarkozy w drugiej turze nie będzie miał z nim szans. Rynek obawia się, że Hollande będzie przykładał mniejszą wagę do kwestii deficytu finansów publicznych, dlatego tak żywe są obecnie spekulacje o utraceniu przez Francję najwyższego ratingu AAA.

W piątek okazało się, że wzrost cen w naszym kraju powoli wyhamowuje. Marcowa inflacja netto wyniosła 2,4%, czyli nieznacznie mniej niż prognozowali analitycy. Zmniejszająca się inflacja i gorsze od oczekiwań dane z polskiej gospodarki nie są w stanie przekonać co do przyszłego głosowania w sprawie polityki monetarnej niektórych członków Rady Polityki Pieniężnej. Przykładem może być pani Zielińska-Głębocka, która stwierdziła, że jej głos zależny będzie od dyskusji, jaka ma odbyć się na majowym posiedzeniu Rady. Cóż, przynajmniej pani członkini sztucznie nie udaje, że ma sprecyzowany pogląd w sprawach polityki pieniężnej, a szczerość jest zazwyczaj w cenie. Bardziej zdecydowany w swych sądach był pan Bratkowski, według którego obecnie nie ma przesłanek do podnoszenia stóp procentowych. W piątek agencja Moody’s przyznała naszym obligacjom denominowanym we frankach szwajcarskich ocenę A2 z perspektywą stabilną. Agencja tłumacząc swą decyzję zaznaczyła, że polska „gospodarka jest relatywnie duża, a jej wzrost zrównoważony, co jest źródłem pewnej stabilności podczas globalnego kryzysu finansowego”. Dziś rano pojawiły się informacje, iż w bieżącym roku dług publiczny wyniesie 50,5% PKB, by spaść w roku następnym do 49,2%. Źródłem owych przecieków jest „osoba zbliżona do resoru finansów”. Podczas dzisiejszej aukcji rzeczone ministerstwo zaoferuje 31-tygodniowe bony skarbowe o wartości 1-1,5 miliarda złotych. Ciekawe jaki będzie na nie popyt.

O czym szumią wykresy?

Pomimo niepokoju odnośnie przyszłości Hiszpanii, euro pod koniec zeszłego tygodnia miało się zdecydowanie nieźle. Jego wartość w stosunku do dolara była najwyższa od ponad dwóch tygodni i piątkowe zamknięcie dawało nadzieję na dalszą zwyżkę. EUR/USD rozpoczął piątkowe notowania nieco powyżej swojej 13-dniowej średniej kroczącej, powyżej której udało mu się przejść dzień wcześniej. W trakcie dnia kurs przebił się przez górną granicę chmury Ichimoku oraz przez 55-dniową średnią kroczącą. Takie zakończenie tygodnia sugerowało dalsze zwyżki kursu, lecz poniedziałkowy deszcz skutecznie ostudził nadzieje inwestorów. Kurs rozpoczął nowy tydzień na granicy chmury i szybko wszedł ponownie w jej obszar. Obecnie EUR/USD zmierza ponownie w kierunku 13-dniowej średniej kroczącej, do której ma szanse powrócić choćby nawet i dziś. Zmienności nie dają o sobie zapomnieć.

 

Poziomy wsparcia	1,3125 – 13-dniowa średnia krocząca 1,3055 – dolna granica chmury Ichimoku 1,3045 – 61,8% zniesienie Fibonacciego 1,3000 – psychologiczny poziom wsparcia/oporu 1,2850 – psychologiczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1D spadek
Poziomy oporu	1,3185 – górna granica chmury Ichimoku 1,3205 – 55-dniowa średnia krocząca 1,3280 – spadkowa prosta łącząca ostatnie wierzchołki świeczek 1,3300 – ważny historyczny poziom wsparcia/oporu 1,3405 – zniesienie Fibonacciego	Trend 1W stabilnie

 

EUR/USD – wykres dzienny

 

Źródło: Reuters

 

Wartość złotego nie podlega ostatnio aż tak wielkim wahaniom, jak wartość euro. Piątkowa świeczka EUR/PLN wyglądała niemal tak samo jak świeczka czwartkowa, a sam kurs nawet nie chciał zasugerować, w którą stronę chciałby pójść w najbliższym czasie. Dziś rano nasza waluta traci nieco na wartości, a EUR/PLN zbliża się powoli do psychologicznego poziomu 4,2000. Kurs pozostaje tym samym cały czas wewnątrz wzrostowego kanału, który wyznacza jego ścieżkę od połowy marca. W ślad za osłabieniem euro, osłabiać się może także złoty, lecz wydaje się, że nie powinniśmy być świadkami wielce spektakularnych ruchów deprecjacyjnych.

 

Poziomy wsparcia	4,1780 – 13-dniowa średnia krocząca 4,1755 – dolna granica kanału wzrostowego 4,1575 – 55-dniowa średnia krocząca; 4,1550 – historyczny poziom wsparcia/oporu 4,1485 – dolna granica chmury Ichimoku	Trend 1D wzrost
Poziomy oporu	4,2000 – historyczny poziom wsparcia/oporu 4,2395 – górna granica kanału wzrostowego 4,2645 – zniesienie Fibonacciego 4,2770 – 200-dniowa średnia krocząca 4,3000 – historyczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1W stablinie

 

EUR/PLN – wykres dzienny

 Żródło: Reuters

Poniedziałek przedstawi nam szereg indeksów PMI:

http://www.xtb.pl/strefa-analityczna/kalendarz-ekonomiczny?weekStart=2012-04-23

Szanse na wzrost cen kredytów złotowych maleją

Wczoraj odbyła się z niecierpliwością wyczekiwana przez rynek aukcja hiszpańskich papierów dłużnych. Przebiegła ona w sumie pomyślnie, ponieważ inwestorzy przełączyli się na tryb pozytywnego myślenia. W rezultacie tego Hiszpanie sprzedali nieco więcej obligacji niż zamierzali, lecz już wkrótce potem rynek ponownie zaczął się martwić o przyszłość strefy euro, a tego iberyjskiego kraju w szczególności. W sumie słusznie. Przyczyn wczorajszego pogorszenia nastrojów należy upatrywać za oceanem, gdzie opublikowano dane wielce odległe od znanego amerykańskiego „I’m OK.” Zarówno dane z rynku pracy USA, gdzie wnioski o zasiłek dla bezrobotnych złożyło więcej osób niż prognozowano, jak i kiepskie projekcje przyszłości przedstawione przez filadelfijski oddział Fedu w publikowanym regularnie indeksie, każą przypuszczać, że już nie tylko Chincyki nie trzymają się mocno. Na dokładkę rynek wczoraj żywił się pogłoskami o możliwym obniżeniu ratingu Francji. Ów kraj, szczycący się, jeszcze póki co, oceną na poziomie AAA może już wkrótce ją utracić. Mówi się, że na takie posunięcie agencje ratingowe mogę zdecydować się po wyborach, które odbędą się we Francji już lada dzień.

Wczoraj opublikowane zostały dane, na które z napięciem czekała RPP, a co za tym idzie – i cały rynek. Ostatnie wypowiedzi członków Rady sugerowały, że ewentualne zacieśnienie polityki pieniężnej będzie możliwe, jeśli nie zaszkodzi ono rozwojowi gospodarki. I okazało się właśnie, że z tą gospodarką nie jest wcale tak wspaniale, o czym świadczą dane o marcowej produkcji przemysłowej, której wzrost wyniósł nie przewidywane 4,7% lecz marne 0,7%. Co więcej, wydaje się, że zmniejszenie dynamiki wzrostu cen produkcji sprzedanej przemysłu dodatkowo obniża szanse na podwyższenie stóp procentowych. Po publikacji tych danych z nieskrywaną radością wypowiedziała się członkini RPP, Elżbieta Chojna-Duch, której wypowiedź zawrzeć można w stwierdzeniu „a nie mówiłam?!’. Swoje stanowisko utrzymuje jednak prezes Belka, według którego na majowym posiedzeniu poruszona będzie kwestia podwyżek stóp procentowych. Wczoraj nasze (kochane) Ministerstwo Finansów przeprowadziło wielce udaną aukcję papierów dłużnych. Znaleziono nabywców na średnioterminowe obligacje o łącznej wartości przekraczającej 9 miliardów złotych przy popycie wielce ją przekraczającym. Ceny obligacji o zapadalności w latach 2014-2016 znacznie wzrosły, a koszty długu naszego kraju zdecydowanie spadły, co musi niezmiernie cieszyć nie tylko głównego księgowego RP.

O czym szumią wykresy?    

EUR/USD próbował wczoraj, podobnie jak w trakcie wielu sesji bieżącego miesiąca, przebić się w dół przez dolną granicę chmury Ichimoku. Manewr ten jednak się nie powiódł i kurs zdecydował się na atakowanie swojej 13-dniowej średniej kroczącej, którą początkowo pokonał, lecz w końcu dzień zakończył niemal dokładnie na niej. Dziś EUR/USD otwiera się nieco powyżej wspomnianej krzywej i już rano przejawiał chęć do zbliżenia się do granicy chmury, tym razem górnej. Wydaje się, że owa granica i umieszczona tuż ponad nią 55-dniowa średnia krocząca będą skutecznie powstrzymywały kurs przed wzrostami. Liczyć się możemy zatem z dalszą konsolidacją i przebywaniem wewnątrz chmury Ichimoku.

 

Poziomy wsparcia	1,3115 – 13-dniowa średnia krocząca 1,3055 – dolna granica chmury Ichimoku 1,3045 – 61,8% zniesienie Fibonacciego 1,3000 – psychologiczny poziom wsparcia/oporu 1,2850 – psychologiczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1D stabilnie
Poziomy oporu	1,3190 –  górna granica chmury Ichimoku 1,3205 – 55-dniowa średnia krocząca 1,3285 – spadkowa prosta łącząca ostatnie wierzchołki świeczek 1,3300 – ważny historyczny poziom wsparcia/oporu 1,3405 – zniesienie Fibonacciego	Trend 1W stabilnie

 Źródło: Reuters

 

Czwartkowy handel nie przyniósł niespodzianek na wykresach złotego. EUR/PLN tylko nieznacznie wzrósł kontynuując ruch z dnia poprzedniego, lecz ruch ten nie był zbytnio spektakularny. Kurs pozostaje niezmiennie ponad swoją 13-dniową średnią kroczącą, do której próbuje zbliżyć się dziś rano. Wydaje się jednak, że przejście przez tą krzywą i pokonanie dolnej granicy kanału wzrostowego są obecnie ponad siły naszej waluty. Nawet jeśli kursowi udałoby się opuścić tę formację techniczną, to nieco poniżej czekają na niego dwa kolejne silne wsparcia: 55-dniowa średnia krocząca i znajdujący się tuż poniżej niej poziom 4,1550. Podobnie jak przypadku EUR/USD tak i na EUR/PLN liczyć się możemy zatem raczej z ruchem w bok.

 

Poziomy wsparcia	4,1755 – 13-dniowa średnia krocząca 4,1675 – dolna granica kanału wzrostowego 4,1570 – 55-dniowa średnia krocząca; 4,1550 – historyczny poziom wsparcia/oporu 4,1485 – dolna granica chmury Ichimoku	Trend 1D stabilnie
Poziomy oporu	4,2000 – historyczny poziom wsparcia/oporu 4,2350 – górna granica kanału wzrostowego 4,2645 – zniesienie Fibonacciego 4,2755 – 200-dniowa średnia krocząca 4,3000 – historyczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1W stabilnie

  Żródło: Reuters

 

Ostatni dzień tygodnia uraczy nas następującymi publikacjami:
 

http://www.xtb.pl/strefa-analityczna/kalendarz-ekonomiczny?weekStart=2012-04-16

  

Dla pasjonatów kursów nietransakcyjnych - fixingi NBP:
 

http://nbp.pl/home.aspx?f=/srodek.htm

 

Wszyscy kochają słabą walutę

Wydarzeniem dnia dzisiejszego będzie z pewnością aukcja hiszpańskich obligacji, która pokazać ma jakie nastroje panują na rynku europejskim. Z jednej strony aukcja może przebiec relatywnie pozytywnie, ponieważ po pierwsze nie jest zbyt duża, a po drugie wtorkowa sprzedaż bonów skarbowych była raczej udana. Z drugiej strony niepokojem napawają informacje o hiszpańskim sektorze bankowym. Banki iberyjskie udzieliły bowiem całe mnóstwo złych kredytów, których udział w całym portfelu wyniósł w lutym 8,2%, tj. wzrósł do najwyższego poziomu od niemal 12 lat. Wczoraj przypomniana została prawda objawiona, która wędrowała niemal po całym świecie. Pradawna mądrość mówi, że słaba waluta sprzyja gospodarce poprzez zwiększenie konkurencyjności cen eksportu. Pierwszą osobą wczoraj, która przypomniała o tym światu był prezydent Francji, który stwierdził, że euro jest za mocne i szkodzi eksporterom właśnie. Samo euro nie miało wyjścia jak się nieznacznie osłabić. Wypowiedzi w podobnym tonie udzielił wczoraj nowy prezes, a były p.o. prezesa, Narodowego Banku Szwajcarii. Thomas Jordan stwierdził, że frank jest za mocny i SNB będzie robiło wszystko, by bronić założonego wcześniej kursu EUR/CHF na poziomie 1,2000. Informacje o za mocnej walucie napłynęły także z Japonii, która zapowiedziała prowadzenie w dalszym ciągu polityki monetarnej nakierowanej na deprecjację swojej waluty. Czy zatem Polska pozostaje jedynym krajem zainteresowanym relatywnie silną walutą? Wypowiedzi spowodowane obawami o brak środków w kasie napłynęły w środę od naszych bratanków. Okazało się, że węgierski rząd, który niedawno strzelił poważnego focha nie jest już tak obrażony na Unię Europejską i Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Przedmiot sporów, jakim były nowe regulacje mające, w ocenie wspomnianych instytucji, doprowadzić do zmniejszenia niezależności tamtejszego banku centralnego, mają już niebawem zniknąć, jeśli oczywiście tamtejszy parlament zatwierdzi nowe prawo czekające już na uchwalenie. Takie działanie jest przejawem powszechnie znanego głównego prawa ekonomii, które mówi, iż dłoń zamyka się do środka.

Na rynku właściwie żadnego wrażenia nie zrobiły wczoraj opublikowane dane o polskich płacach, ponieważ pokrywały się z przewidywaniami inwestorów. Jeśli wzrost wynagrodzeń byłby większy od oczekiwań, spowodowana przez niego presja inflacyjna pomogłaby prorokować dalsze poczynania Rady Polityki Pieniężnej, a tak nerwowo musimy wyczekiwać na dzisiejszą publikację danych o krajowej produkcji przemysłowej. Sama RPP stwierdziła, że owe dane będą miały zasadnicze znaczenie dla dalszego jej postępowania. Wczoraj wieczorem szefowa Międzynarodowego Funduszu Walutowego z nieskrywaną radością oświadczyła, że jej polscy przyjaciele wsparli jej pracodawcę zapomogą w wysokości, bagatela, 8 miliardów dolarów. Teraz Polska może odetchnąć z ulgą, ponieważ jest pewna, że MFW będzie miał z czego udzielić jej kredytów w ramach elastycznej linii kredytowej, której uruchomienie tak bardzo podniosło wiarygodność naszego kraju w oczach zagranicznych analityków i inwestorów.

O czym szumią wykresy?    

W środę EUR/USD odbijał się od dwóch ważnych poziomów, które znane nam są już od dłuższego czasu. Od dołu wahania kursu ograniczane były przez dolną granicę chmury Ichimoku, a od góry przez coraz bardziej zbliżającą się do granicy 13-dniową średnią kroczącą, przy której zaczynają się dzisiejsze notowania. Wydaje się, że EUR/USD może w dalszym ciągu przebywać w tak wąskim przedziale wahań. Na zmianę stanu rzeczy wpłynąć może dzisiejsza aukcja hiszpańskich papierów dłużnych, jeśli oczywiście okazałaby się być totalną porażką. Sarko byłby wtedy pewnie zadowolony.

Poziomy wsparcia	1,3055 – dolna granica chmury Ichimoku 1,3045 – 61,8% zniesienie Fibonacciego 1,3000 – psychologiczny poziom wsparcia/oporu 1,2850 – psychologiczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1D spadek
Poziomy oporu	1,3125 – 13-dniowa średnia krocząca 1,3190 –  górna granica chmury Ichimoku 1,3205 – 55-dniowa średnia krocząca 1,3285 – spadkowa prosta łącząca ostatnie wierzchołki świeczek 1,3300 – ważny historyczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1W spadek

Źródło: Reuters

Wartość naszej waluty podczas środowych notowań nieco spadła. EUR/PLN rozpoczął wczorajszy handel przy swojej 13-dniowej średniej kroczącej, której jednak nie próbował nawet testować. Kurs poszedł wyżej, by na koniec dnia udać się na zasłużony odpoczynek nieco poniżej 4,1900. Na zbliżonych poziomach kurs otwiera się dziś rano. EUR/PLN wciąż przebywa wewnątrz kanału wzrostowego i wydaje się, że nie ma zbytniej ochoty na jego opuszczenie, a w szczególności na zejście poniżej wspominanej średniej kroczącej. Kurs może chcieć zmierzać spokojnie w kierunku 4,2000.

Poziomy wsparcia	4,1725 – 13-dniowa średnia krocząca 4,1675 – dolna granica kanału wzrostowego 4,1565 – 55-dniowa średnia krocząca; 4,1550 – historyczny poziom wsparcia/oporu 4,1485 – dolna granica chmury Ichimoku	Trend 1D wzrost
Poziomy oporu	4,2000 – historyczny poziom wsparcia/oporu 4,2330 – górna granica kanału wzrostowego 4,2645 – zniesienie Fibonacciego 4,2755 – 200-dniowa średnia krocząca 4,3000 – historyczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1W wzrost

Żródło: Reuters

Najważniejsze dane dnia dzisiejszego napłyną z Polski i USA:

http://www.xtb.pl/strefa-analityczna/kalendarz-ekonomiczny?weekStart=2012-04-16

A dla księgowych fixingi NBP:

http://nbp.pl/home.aspx?f=/srodek.htm

Poprawa nastrojów z powodu poprawy nastrojów

Po nie najlepszym początku tygodnia na rynku nastała odwilż. Jej powodem była całkiem niezła, w porównaniu z poprzednią, aukcja papierów dłużnych Hiszpanii. Mówiąc inaczej, nastroje rynkowe uległy poprawie dzięki temu, że inwestorom poprawił się nastrój, co wyrazili poprzez zakupy obligacji. Prawdziwym barometrem nastrojów będzie jednak czwartkowa aukcja 2- i 10-letnich „Iberyjczyków”. Czekamy zatem z zaciekawieniem. Na wzrost ogólnego poziomu szczęścia miały też wpływ dane z Niemiec, gdzie opublikowany wczoraj indeks ZEW okazał się być wyższy od oczekiwań rynku i wzrósł w kwietniu w ujęciu miesięcznym. Wiosna znów próbuje zakiełkować u naszych zachodnich sąsiadów. Wczoraj rynek aż kipiał od spekulacji i plotek na temat akcji, jakiej dopuścić się miał Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Mówi się, że MFW wyruszył na niemałe zakupy euro za dolara, co doprowadziło do uaktywnienia automatycznych zleceń typu Stop Loss, które złożone były przez inwestorów chcących grać na krótko na parze EUR/USD. Spekuluje się, że Fundusz przepuścił przez rynek znaczne kwoty, sięgające 1-3 miliarda euro, które dalej miałyby być wysłane w kierunku Europy, a właściwie na południowe jej krańce. Oczywiście ludzie nie byliby sobą, jeśli nie dorabialiby innych, bardziej spiskowych, teorii na temat pobudek MFW. Jaka jest prawda? Zapewne jak zwykle leży po środku.

Wczoraj światło dzienne ujrzał dokument, który traktuje o spełnianiu przez Polskę kryteriów konwergencji. Aktualizacja planu zakłada wzrost krajowego PKB w roku bieżącym na poziomie 2,5% i w latach następnych na poziomach odpowiednio 2,9%, 3,2% oraz 3,8%. Figury te rewidują w dół poprzednie założenia, które wieszczyły nasz rozwój gospodarczy na odpowiednio 4%, 3,6% oraz 3,9%. Nieco bardziej konserwatywnie do sprawy podchodzi MFW, który także wczoraj zaprezentował swoje prognozy dotyczące polskiego PKB. Wynoszą one odpowiednio 2,6% dla 2012r. oraz 3,2% dla 2013r. Nowy plan konwergencji podaje również prognozy dotyczące długu publicznego, który w 2012r. ma spaść do 53,7%, a w 2015 poniżej 50% PKB oraz deficytu sektora finansów publicznych, mającego wynieść 2,9% w 2012r. i 0,9% w 2015r. Nasze Ministerstwo Finansów nie przejmuje przesłankami płynącymi z wydanej przez KNF niesławnej rekomendacji S i sprzedało wczoraj stało- i zmiennokuponowe papiery dłużne denominowane we frankach szwajcarskich. Kwoty nie są imponujące i MinFin korzysta zapewne z relatywnie stałych stóp procentowych na rynku CHF, pamiętając, że w maju zapada spora transza obligacji w tej walucie. Ministerstwo określiło także rozmiar jutrzejszej aukcji obligacji, który ma wynieść nieco mniej niż zakładano wcześniej, a mianowicie między 5 a 7 miliardów złotych. Ministerstwo Gospodarki pprzedstawiło z kolei swoje oczekiwania dotyczące wzrostu produkcji krajowego przemysłu, który w marcu zbliżony miałby być do 4%. Rynek zakładał wzrost na poziomie 4,7%, jednak ostatnie dane instytutu Samar o spadku produkcji aut zrewidowały prognozy wielu analityków.

O czym szumią wykresy?   

Poziomy wsparcia	1,3055 – dolna granica chmury Ichimoku 1,3045 – 61,8% zniesienie Fibonacciego 1,3000 – psychologiczny poziom wsparcia/oporu 1,2850 – psychologiczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1D spadek
Poziomy oporu	1,3140 – 13-dniowa średnia krocząca 1,3205 – 55-dniowa średnia krocząca; górna granica chmury Ichimoku 1,3285 – spadkowa prosta łącząca ostatnie wierzchołki świeczek 1,3300 – ważny historyczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1W spadek

      W poniedziałek EUR/USD próbował bezskutecznie przebić się w dół przez poziom 1,3050. Rzekome wielkie zakupy MFW, o których wyżej, powstrzymały jednak zapędy rynku do deprecjacji euro i spowodowały, że kurs wystrzelił mocno do góry, wbijając się z powrotem w obszar chmury Ichimoku. Wczoraj rynek próbował otrząsnąć się po tych wydarzeniach i nie mógł się zdecydować w którą stronę powinien pójść. Wynikiem tego niezdecydowania były niemal tożsame poziomy wczorajszego otwarcia i zamknięcia. Dziś EUR/USD otwiera się nieco niżej, choć brakuje mu zdecydowania do zejścia na niższe poziomy. Rynek będzie zapewne obecne bardziej ostrożny w czynieniu bardziej zdecydowanych kroków i spadek kursu, jeśli będzie miał rzeczywiście miejsce, powinien być mniej gwałtowny, aniżeli na początku tygodnia.

 Źródło: Reuters

 

Wczorajsza poprawa nastrojów rynkowych wpłynęła pozytywnie na notowania naszej waluty. EUR/PLN nieco spadł, lecz przypomniał, że w dalszym ciągu znajduje się w kanale wzrostowym. Kurs doszedł do dolnego ograniczenia tej formacji i nawet nie przejawiał większej ochoty na jej testowanie. EUR/PLN zakończył wczorajsze notowania nieco powyżej wspomnianej prostej, dokładnie na swojej 13-dniowej średniej kroczącej, gdzie zaczyna dzisiejszą przygodę z rynkiem. Wydaje się obecnie, że kurs odbija się od wspomnianych krzywych i jednak będzie decydował się na dalsze pozostawanie wewnątrz kanału wzrostowego. 

Poziomy wsparcia	4,1670 – 13-dniowa średnia krocząca 4,1645 – dolna granica kanału wzrostowego 4,1550 – 55-dniowa średnia krocząca; historyczny poziom wsparcia/oporu 4,1485 – dolna granica chmury Ichimoku 4,1065 – zniesienie Fibonacciego	Trend 1D wzrost
Poziomy oporu	4,2000 – historyczny poziom wsparcia/oporu 4,2290 – górna granica kanału wzrostowego 4,2645 – zniesienie Fibonacciego 4,2725 – 200-dniowa średnia krocząca 4,3000 – historyczny poziom wsparcia/oporu	Trend 1W wzrost

Żródło: Reuters 

Dziś dowiemy się m.in. ile zarabiamy tzw. oficjalnie.

Link do ważniejszych publikacji:

http://www.xtb.pl/strefa-analityczna/kalendarz-ekonomiczny?weekStart=2012-04-16

A fixingi NBP znajdziesz tu:

http://nbp.pl/home.aspx?f=/srodek.htm